Tot voor kort heb ik Javascript nooit echt serieus genomen. Die perceptie kwam voornamelijk door slechte programmeurs die hun beste beentje voorzetten op websites en allerlei plaatjes over het scherm lieten vliegen. Ook het inline definiëren van functies resulteert al snel in een brei ongestructureerde code. Voor mij leek het gewoon onmogelijk om enigssinds object-geörienteerd te werken met deze taal.

Toch ben ik er sinds een tijd wel wat serieuzer mee bezig en is Javascript niet zo slecht als ik dacht. Er zitten wel een aantal verschrikkingen in deze taal, waaronder de dynamische scoping, waardoor je door wat brandende hoepels moet springen om toch bij de juiste objecten te kunnen (var that = this voor de insiders). Wat ik wel goed vind aan deze taal is het feit dat functies gewoon eerste-klas objecten zijn. En dat het dus wel degelijk mogelijk is om object-geörienteerd programmeren te benaderen.

Voor KDE-ontwikkeling gebruik ik een aparte gebruiker. Maar als je su - kde-devel uitvoert en daarna een X11-toepassing oproept, dan krijg je vervelende foutmeldingen als:

of

Hier is een aantal oplossingen voor.

Na jaren Konqueror gebruikt te hebben ben ik ongeveer een half jaar geleden overgestapt naar Firefox. In Firefox worden de websites vaak wel goed gerenderd en is er een berg van extensies die het online leven aangenamer moeten maken. Vooral voor webontwikkeling is Firefox (lees: Firebug) onmisbaar.

In diezelfde tijd dat ik aan de slag ging met Firefox was er een nieuwe browser hard aan de weg aan het timmeren op het Linux-platform: Chromium. Een hele tijd later na de aankondiging heb ik 't er toch eens op gewaagd, en ik moet zeggen dat ik erg onder de indruk ben van deze browser.

Het is vaak vervelend als sommige sites voor je gaan bepalen welke functionaliteit wel of niet in je browser uitgevoerd kunnen worden. Zelfs Google maakt zich hier schuldig aan. De site van Google Gears kijkt aan de hand van je User Agent string of je een geschikte versie hebt van Firefox.

Voor wie regelmatig op de terminal werkt heeft vaak aan één shell niet genoeg. De meest voor de hand liggende mogelijkheid is om met Alt+F2 een nieuwe console te gebruiken, of in X een nieuwe xterm te openen. In het eerste geval zijn het aantal terminals maar beperkt, in het tweede geval wordt het toch wel snel een rommeltje in je X-sessie.

Van de week stuitte ik op een aardig tooltje voor Arch Linux, pacgraph genaamd. Het tekent een graaf van alle geïnstalleerde pakketten, waarbij het een lijn trekt tussen twee pakketten als er een afhankelijkheid bestaat tussen die twee. De grootte van de letters geeft (ongeveer) aan hoe groot het pakket is ten opzichte van de rest. Verder laat het in de linker bovenhoek zien hoe groot alle geïnstalleerde pakketten bij elkaar zijn. De resulterende graaf wordt dan zowel naar een PNG- als een SVG-bestand weggeschreven.

Okular, het KDE-programma om PDF-bestanden mee te bekijken, slaat metadata op over documenten die ermee zijn geopend. Het slaat bijvoorbeeld de positie op van wanneer je een document hebt gesloten, of de aantekeningen die je gemaakt hebt bij het doornemen van een document.

Helaas wordt deze metadata niet automatisch opgeruimd, wat tot het gevolg heeft dat er veel gegevens rond blijven slingeren over bestanden die je al een hele tijd geleden hebt verwijderd. Het onderstaande scriptje schoont alle metadata op van bestanden die niet meer bestaan. Het is aan te bevelen dat je het in een wekelijkse cron-job plaatst zodat je er verder nooit meer over hoeft na te denken.

Wie veelvuldig git gebruikt, zal vaak de commando's git status en/of git branch uitvoeren om te kijken in welke branch momenteel actief is en of er nog wijzigingen rondhangen die nog niet gecommit zijn.

Gelukkig komt er bij git een script mee voor Bash waarmee je dat automatisch in je prompt kan laten zien in wat voor toestand je repository zich begeeft.

Vandaag was de voorjaarsconferentie van de NLUUG met als thema filesystems en storage. Hieronder volgt een impressie van de presentaties die ik heb bijgewoond.

Sinds een poosje ben ik overgeschakeld van RSS-reader, nadat ik een tijd lang Akregator heb gebruikt: namelijk naar KMail. Nu hoor ik menig lezer al denken: "ja maar...". Ja, ik weet het, KMail is een e-mailprogramma. In feite is deze manier van RSS-feeds lezen mogelijk met ieder ander e-mailprogramma.