Vrijdag: de eerste indrukken

Op vrijdag zijn we vanuit Eindhoven naar Dublin gevlogen met de Aldi onder de vliegmaatschappijen: RyanAir. Zo'n anderhalf uur heb ik naar het tafereel op het middenpad gekeken, waar chagrijnige en vermoeide stewards en stewardessen met hun beste glimlach eten, drinken, sigaretten en loten proberen te slijten aan zo'n 200 vliegtuigpassagiers. Op Dublin Airport werd het sardineblikje in de vorm van een Boeing 737 geopend en konden we onze benen strekken waar een voor mij vreemd land en stad aan onze voeten lagen.

Drie maanden geleden voelde ik dat het tijd was voor een nieuwe telefoon. Ik gebruikte internet meer en meer op m'n Sony Ericsson C902, een nette telefoon maar een te klein schermpje om fatsoenlijk mee online te gaan. Mijn volgende telefoon is de HTC Desire geworden. Ik ben niet het type blijo dat op kieskeurig.nl onder de vermelding "een paar dagen in bezit" gaat lopen pochen hoe geweldig dit toestel wel niet is. Ik doe dat drie maanden later op m'n eigen site

Het is bijna dagelijks aan de orde: ergens op deze planeet is er wel iemand die zichzelf opblaast voor een of ander Hoger Doel. Dit gebeurt zo vaak dat ik er eigenlijk geen aandacht meer aan besteed. Dagelijks berichten de media over een bomaanslag op een markt in Bagdad, of een Palestijn die iets goed te maken heeft met Israël (of andersom). Ik zag het als kind op het Jeugdjournaal en in de tussentijd is er eigenlijk niks veranderd. Ik kan er niet meer wakker om liggen.

Tot voor kort kende ik de televisieserie 24 nog niet, ondanks dat het al zo'n acht jaar bestaat. Ik had in eerste instantie eigenlijk ook geen behoefte om deze serie te kijken, maar op aanraden heb ik toch maar het eerste seizoen bekeken.

Tot voor kort heb ik Javascript nooit echt serieus genomen. Die perceptie kwam voornamelijk door slechte programmeurs die hun beste beentje voorzetten op websites en allerlei plaatjes over het scherm lieten vliegen. Ook het inline definiëren van functies resulteert al snel in een brei ongestructureerde code. Voor mij leek het gewoon onmogelijk om enigssinds object-geörienteerd te werken met deze taal.

Toch ben ik er sinds een tijd wel wat serieuzer mee bezig en is Javascript niet zo slecht als ik dacht. Er zitten wel een aantal verschrikkingen in deze taal, waaronder de dynamische scoping, waardoor je door wat brandende hoepels moet springen om toch bij de juiste objecten te kunnen (var that = this voor de insiders). Wat ik wel goed vind aan deze taal is het feit dat functies gewoon eerste-klas objecten zijn. En dat het dus wel degelijk mogelijk is om object-geörienteerd programmeren te benaderen.

Tijdens mijn reis in Rusland stuitte ik in Moskou bij de Staatsbibliotheek op het standbeeld van Leo Tolstoj. Zoals hij daar bij zat wakkerde het een gedachte aan dat ik hier meer over te weten moest komen. Het is een van de steunpilaren van de Russische literatuur, naast Poesjkin, en hij zou me misschien helpen om meer over Rusland te leren.

Sinds een maand of twee gebruik ik Google Agenda (Google Calendar), en was sindsdien op zoek naar een goede manier om mijn online agenda te synchroniseren met m'n mobiele telefoon. Dit is een betrekkelijk eenvoudig toestel, een Sony Ericsson C902. Een normale telefoon met Java en een ingebouwde agenda, niets bijzonders. Ik heb verschillende oplossingen geprobeerd, maar het was lastig om iets fatsoenlijks te vinden.

Iedereen kent het Rusland van televisie en van de geschiedenisboeken: een bar koud land vol met raketten, beren en schakers. Overal troosteloze flats met daarin even troosteloze mensen die zich bezatten aan thuisgestookte wodka. Het schrift ziet eruit alsof het alleen gestempeld of gebeiteld wordt. En zonneschijn heeft nog niemand ooit binnen de Russische grenzen waar kunnen nemen. Vladimir Lenin staat op iedere straathoek, het symbool van de hamer en sikkel wordt er van jongs af aan in geslagen. Kortom, waarom zou iemand in godsnaam naar zo'n land willen?

Om het tegendeel te bewijzen.

Vrijdagochtend 31 juli 2009 zijn we richting Berlijn gereden, waar we na een voorspoedige reis aankwamen in het Kronprinz Hotel vlakbij de Kürfürstendamm in Berlijn. Omdat we vroeg vertrokken waren was er genoeg tijd om de stad in te gaan. Bij ons arrangement zat een ticket voor het openbaar vervoer, waarmee we 72 uur lang door heel Berlijn konden reizen. Erg makkelijk, dus gewapend met dit kaartje gingen we al vlug op pad.

Na jaren Konqueror gebruikt te hebben ben ik ongeveer een half jaar geleden overgestapt naar Firefox. In Firefox worden de websites vaak wel goed gerenderd en is er een berg van extensies die het online leven aangenamer moeten maken. Vooral voor webontwikkeling is Firefox (lees: Firebug) onmisbaar.

In diezelfde tijd dat ik aan de slag ging met Firefox was er een nieuwe browser hard aan de weg aan het timmeren op het Linux-platform: Chromium. Een hele tijd later na de aankondiging heb ik 't er toch eens op gewaagd, en ik moet zeggen dat ik erg onder de indruk ben van deze browser.