Tot voor kort heb ik Javascript nooit echt serieus genomen. Die perceptie kwam voornamelijk door slechte programmeurs die hun beste beentje voorzetten op websites en allerlei plaatjes over het scherm lieten vliegen. Ook het inline definiëren van functies resulteert al snel in een brei ongestructureerde code. Voor mij leek het gewoon onmogelijk om enigssinds object-geörienteerd te werken met deze taal.

Toch ben ik er sinds een tijd wel wat serieuzer mee bezig en is Javascript niet zo slecht als ik dacht. Er zitten wel een aantal verschrikkingen in deze taal, waaronder de dynamische scoping, waardoor je door wat brandende hoepels moet springen om toch bij de juiste objecten te kunnen (var that = this voor de insiders). Wat ik wel goed vind aan deze taal is het feit dat functies gewoon eerste-klas objecten zijn. En dat het dus wel degelijk mogelijk is om object-geörienteerd programmeren te benaderen.

About 1 year ago, I switched to identi.ca, an open-source microblogging service. Most of the open source folks moved from Twitter to identi.ca, it had (and still has) a quite some advantages over Twitter. See this article for a comparison among these two services. There was not much to lose, I could still forward my tweets to Twitter. But after one year I've pretty much had it with this service. There are quite some nice people out there, but the service was getting on my nerves. What follows here is a rant, you've been warned.

For KDE development, I work with a separate user. However, when you invoke su - kde-devel and run an X11 application, you'll get nasty errors like:

or

There are several solutions for this.

A couple of days ago I came across this excellent tip to download your GMail mail to your computer with IMAP. Before you continue reading here, I assume you read that article first. In this article, the path /path/to/gmail/backup is the path of the local repository, which you configured for offlineimap.

In the comments of that article, I stated that there's a problem with duplicate files. GMail has no real folders, but you can label e-mails. This implies that the same e-mail may possibly end up in more than one folder. When you download all folders, it is likely you store that e-mail multiple times.

An annoying problem arised when using x11vnc as a VNC server on one of my machines. Whenever I connected to it the Shift key did not appear to work from the client. For some people this is no problem because they have no notion about using capitals, but I do care. I tried two clients, both showing the same behavior, so I knew this was a server-side issue. Running xev (package xorg-tools) on the server showed me the desired behavior: the Shift key got captured after all. And Caps-Lock also just works.

One of the Arch Linux systems I maintain is still running KDE 3 from the KDEmod repositories. We're talking about KDE 3.5.10 here. Unfortunately, there's a bug in the audio CD ripping process. When you drag a (virtual) MP3 file/folder from the audiocd:// KIO-slave, it produces only MP3 files with white noise. Unless your audio CD contains white noise only, there's no problem of course, in other cases you might like to fix this.

Tijdens mijn reis in Rusland stuitte ik in Moskou bij de Staatsbibliotheek op het standbeeld van Leo Tolstoj. Zoals hij daar bij zat wakkerde het een gedachte aan dat ik hier meer over te weten moest komen. Het is een van de steunpilaren van de Russische literatuur, naast Poesjkin, en hij zou me misschien helpen om meer over Rusland te leren.

Since two months I'm using Google Calendar, and I've been looking around for a nice way to synchronize my online calendar with my mobile phone. This is a fairly simple device, a Sony Ericsson C902. It's just a Java enabled phone with a simple built-in calendar tool, nothing special. I have tried different solutions, but it was a bit tough to get it right.

These were the solutions I have tried, the last one is the most satisfactory solution which I'm using at this moment.

Iedereen kent het Rusland van televisie en van de geschiedenisboeken: een bar koud land vol met raketten, beren en schakers. Overal troosteloze flats met daarin even troosteloze mensen die zich bezatten aan thuisgestookte wodka. Het schrift ziet eruit alsof het alleen gestempeld of gebeiteld wordt. En zonneschijn heeft nog niemand ooit binnen de Russische grenzen waar kunnen nemen. Vladimir Lenin staat op iedere straathoek, het symbool van de hamer en sikkel wordt er van jongs af aan in geslagen. Kortom, waarom zou iemand in godsnaam naar zo'n land willen?

Om het tegendeel te bewijzen.

Vrijdagochtend 31 juli 2009 zijn we richting Berlijn gereden, waar we na een voorspoedige reis aankwamen in het Kronprinz Hotel vlakbij de Kürfürstendamm in Berlijn. Omdat we vroeg vertrokken waren was er genoeg tijd om de stad in te gaan. Bij ons arrangement zat een ticket voor het openbaar vervoer, waarmee we 72 uur lang door heel Berlijn konden reizen. Erg makkelijk, dus gewapend met dit kaartje gingen we al vlug op pad.